Sommige dagen wordt ik wakker met een soort van kramp. Ik voel iets binnen in maar weet niet wat het is. Vanmorgen duidelijk een kramp. Sommige dagen, zoals 3 dagen geleden een gevoel alsof iemand binnenin tussen twee vingers zit te knijpen in je buik, dan weer een soort van kriebel, dat was een week of 2 geleden. Ook heb ik soms, dat was een twee week geleden pijnscheuten. Die kwamen vanuit de scrotum en was heel heftig. Dat schoot zo door naar de balzak. Dat had ik een dag of 3 gehad. Niet de hele dag door, maar af en toe zonder waarschuwing die pijnscheuten. Soms heb ik aan de rechterkant van mijn scrotum ook een raar gevoel maar dat komt omdat er jaren geleden aambeien zijn verwijderd met een ballontjes. Als je het mij zou vragen waar die pijnscheuten vandaan komen dan zal ik zeggen dat het dieper binnenin zit. Ook heel raar vind ik het klaarkomen. Ik heb absoluut geen plezier er in en zie er tegenop, want al 2 keer als ik dan klaar kom dan komt er niks in eerste instantie. Dan blijft het droog. Alsof het vanuit heel diep ergens moet komen. Uiteindelijk komt er dan wel wat, maar het doet wel pijn. Met het plassen blijf ik druppelen maar daar ben ik al aan gewend. Dat heb ik al wat jaren, was begonnen toen ik ongeveerd 45 was.

Ik heb tot nu toe nog steeds wel last. Vanmorgen naar toilet geweest en met veel persen toch gelukt. Maar gisteravond toen ik op bed lag kreeg ik opeens een paar flinke pijnscheuten te verduren. De pijn kwam ergens onder vandaan. Niet zo zeer bij de lies denk ik maar ik weet het niet. Wel weet ik dat het pijn deed. Maar ik had geen aandrang, en vanmorgen eigenlijk ook niet.

Vanmorgen bij het opstaan 7.00am buikpijn. Buik lijkt opgezwollen en beetje hard. Geen drang om naar de wc te gaan. Om 8 uur poging gedaan. Moest wel enige tijd persen. Na 15 minuten gelukt. Ontlasting in het begin hard, daarna papperig. Klein beetje, viel tegen.

Vanmorgen om half 12 een afspraak bij de huisarts voor een vingerprik. Ontstekingswaarde is nog steeds goed; beneden de 5 maar ik voel me bij tijd en wijle nog steeds erg moe. Vooral als ik veel praat of veel loop dan merk ik dat ik moe wordt en langzamer begin te lopen.

Gevraagd wat ik moet doen met mijn werk omdat ik mijn werk niet kan uitvoeren. Het is zwaar werk waarbij je koffers van 30 kilo moet tillen de hele dag en de afspraak met de bedrijfsarts is pas op 14 maart. De huisarts zegt dat de bedrijfsarts beslist of ik mag werken. Tot die tijd rustig aan doen want blijkbaar ben ik meer tijd nog om te herstellen.

Lopen is goed dus ik ben vanavond een rondje gaan lopen en dat heb ik wel gemerkt aan mijn benen. Het lopen ging goed. Heb een klein half uurtje gelopen in de buurt.

Vanmorgen naar ZHA geweest met de bus. Op zich viel het wel mee. Ik heb thuis een groot glas thee gedronken. Een thermoskan meegenomen met thee. In de bus naar ZHA een beker thee gedronken. Bij het uitstappen nog een beker. In de wachtkamer nog een beker en daarna nog even bijgevuld met water in het toilet. Toen ik aan de beurt was om 13:15pm was de druk dan ook wel erg hoog. En ik zat er al vanaf 12:30pm.

Een flowtest gedaan om te kijken hoe ik plas. Dat ging met golven en er bleef nog een recidu over van 0.85. Te horen gekregen dat de meeste mannen plassen met een ferme straal dat steeds minder wordt, terwijl ik dus in “golfjes” plas. Ze vroeg of het bekekend was of er prostaatkanker in de familie voorkwam. Dat weet ik niet want ik heb weinig contact met mijn familie. Maar ik zal het eens vragen aan mijn moeder.

Een afspraak gemaakt voor 9 maart voor een prostaatonderzoek.

Ik heb een micalijst meegekregen. Ter voorbereiding op het prostaatonderzoek moet ik deze invullen.

Vandaag toch maar even bezig geweest met de scooter. De remkabel moet vervangen worden. Het vervangen duurde langer dan ik had verwacht. Al met al was ik er een hele dag mee bezig. Dat wil zeggen; Ik had de beschermingsplaat er afgehaald en het ontluchten van de remmen ging niet zo soepel. Ook maar gelijk de nieuwe remklauw die ik al een hele tijd geleden gekocht had er op gezet. Maar het lekte toch nog een beetje dus het duurde langer dan verwacht.

Toen ik klaar was moest alles er weer op. Dus toen was het al laat in de avond. Resultaat was wel dat ik moe was en een pijn ervaarde in de buik. Lastig te omschrijven de pijn. Soms voel ik speldeprikken, soms jeuk, maar die avond voelde het alsof iemand in mijn buik had gestompt.

De volgende dag zondag, lag ik de hele dag op bed want ik was doodop en kon mij nauwelijks bukken.

Vandaag naar werk geweest, naar kantoor afspraak met de bedrijfsarts. Ze zitten achter schiphol dus ik moest eerst met de metro, trein en daarna bus en nog lopen. Toen ik daar was was ik doodop. Ik kon haast niet lopen. Ik had een gesprekje met de arts 15 minuten en toen stond ik weer buiten. De bedrijfarts zag ook wel dat het niet zo goed ging. Hij stelde voor om een volgend gesprek online te doen.

Ik ben maar teruggegaan met een Uber. Ik zag het niet zitten om weer met de bus, metro, trein te gaan. Kostte mij wel weer 25 euro maar ik had volgens mij weinig keus.

Vanmorgen had ik om 09.15 uur een afspraak in het Amstelland Ziekenhuis in Amstelveen. Ik ging erheen met het idee dat ik meteen een CT-scan zou krijgen, iets waar ik best zenuwachtig voor was. Uiteindelijk bleek dat niet nodig: in plaats daarvan had ik een kort gesprek met een chirurg. Tijdens dat gesprek hoorde ik dat ik waarschijnlijk geopereerd moet worden aan mijn dunne darm, omdat het probleem anders steeds blijft terugkomen.

Binnenkort ontvang ik eerst een e-mail met een afspraak voor de CT-scan. Aan de hand van die beelden bepalen de artsen wat de volgende stappen zijn. Wat er precies aan de hand is, werd wel duidelijk: er zit een knik in mijn dunne darm, en die veroorzaakt telkens verstoppingen. Daarnaast bestaat het risico dat er opnieuw een perforatie ontstaat. Het gaatje dat er eerder zat, is inmiddels dicht, mede dankzij een kuur van tien dagen antibiotica.